مشکل کار کجاست؟
"بشر هر زمان که به باور برسد و در کنار آن امید و انگیزه باشد به آن خواهد رسید"
مصداقهایی در طول تارخ داریم که خوی انسانی فوران نمود و در تبعیت از رذایل ، جامعه بشری را متاثر خویش نمودند : هیتلر ، ناپلئون بناپارت ، که جنایات فجیع به بار آوردند ؛ وقتي انسان تا بدين منزلت مي تواند پيش برود قطعا در زمينه فضائل نيز مي تواند گامي نيكو بردارد : بزرگاني چون امام خميني ، مقام معظم رهبري .
وقتي كه گناه ضمير پاك انسان را نابود ساخت از مقام شناخت به مقام توهم و خيال هبوط مي نمايد . انسان تو مي تواني خيلي دلايل بر اينكه چرا يار امام مهدي كم است بياوري : غفلت ، گناه ، غرور و ....... اما سر منشا همه آنها نشناختن خود است " من عرف نفسه فقد عرق ربه "
خود رابشناس تا حضرت حق را بشناسي وقتي كه او را شناختي "ولي" او را خواهي شناخت و درك مي كني . حر خود را شناخت ، سلمان نيز ، ابوذر نيز ، مالك اشتر نيز ، جابر بن حيان نيز ، جابر جوفي نيز ، و اما عباس بن علي نيز ، مقتداي اين ره را عباس قرار ده كه تو هم نيز .
یا باب الحوائج ادرکنا
بخوان و بیندیش: